|
........................................................................................................................................
تا کجای قصه ها باید ز دلتنگی نوشت
تا به کی بازیچه بودن در دو دست سرنوشت
تا به کی با ضربه های درد باید رام شد
یا فقط با گریه های بی قرار ارام شد
بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار
خسته ام از زندگی با غصه های بیشمار
.....................................................................................................................................
ز غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد
عجب از محبت من که در او اثر ندارد
غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد
|